همزمان با تحقق انقلاب اسلامی ایران، كه به مثابه ارائه الگویی متفاوت برای سایر كشورهای اسلامی بود، پدیده اصول گرایی اسلامی مطرح شد.  غرب كه تا آن روز با سیری شتابان در پی همسان‌سازی فرهنگی و جهانی كردن فرهنگ خود بود و انتظار هیچ مقاومتی را نداشت، با سدّی محكم به نام اسلام ناب مواجه شد.

یكی از استراتژی‌های مهم غرب در مقابله با اسلام، تحریف در بازنمایی واقعیت اسلام است. رسانه‌ها در غرب، اسلام را به عنوان خطر و تهدیدی برای جوامع غربی و مسلمانان را به عنوان متحجّر، بنیادگرا، افراطی و جنگ طلب به تصویر كشیده و بازنمایی می‌كنند. به این نحو كه جنبش‌های احیاگری اسلامی را تحت عناوین سازمان‌های تروریستی و بنیادگرا نام‌گذاری كرده، در بازنمایی جهان اسلام از طریق كلیشه‌های شرق شناسانه، آن را نوعی تهدید و یا چالش نظامی و امنیتی برای غرب معرفی می‌كنند. [1]

از جمله محورهای فعالیت رسانه‌های وابسته به نظام سلطه در مقابله با جریان اصول‌گرایی اسلامی...

، ظالمانه و عقب‌مانده جلوه دادن احكام و مقررات شرعی حاكم بر حقوق و شخصیت زن، در جوامع اسلامی بوده است.

تغییر معنایی نشانه حجاب با استناد به حقوق زنان

رسانه‌های وابسته به نظام سلطه می‌كوشند تا با ارسال پیام‌هایی در جهت حمایت از حقوق زنان، سیاست‌های خصمانه خود را در خصوص بی‌حجابی پی‌ریزی كنند. فعالیت شبكه‌های دیداری و شنیداری فارسی زبان خارج از كشور در این باره بر محورهای زیر متكی است:

1. تضییع حقوق زنان در مبانی دینی ریشه‌ دارد؛
2. قوانین تبعیض‌آمیز در جوامع اسلامی، زنان را به شهروندان درجه دو تبدیل كرده است؛
3. حدود شرعی بر خلاف حقوق بشر است و باید جلوی اجرای آن گرفته شود.

رسانه‌های غربی، محورهای سه گانه یاد شده را در برنامه‌های خبری، گزارشی، تحلیلی و مستند و همچنین در برنامه‌های نمایشی دنبال می‌كنند و در سال‌های اخیر، ده‌ها فیلم سینمایی برای ترسیم چهره خشن، نامطلوب و ظالمانه از روابط زن و مرد و ضوابط و چارچوب‌های حاكم بر این موضوع، در جوامع اسلامی تولید و ارائه كرده‌اند. [2]

تغییر معنایی نشانه حجاب با ارسال پیامهای فرهنگی ـ‌ سیاسی

برنامه‌های رصد شده از دو شبكة‌ خبری ـ‌ تحلیلی ماهواره‌ای فارسی زبان؛ یعنی «بی.بی.سی فارسی و صدای آمریكا» در سال 1389 ش نشان می‌دهد این دو شبكه در این سال، ده‌ها برنامه در قالب خبر، گزارش، مستند، گفتگو، میزگرد و ... با موضوع حجاب و روابط زن و مرد در ایران تهیه و پخش كرده‌اند.

شبكه‌های یاد شده در برنامه‌های گوناگون خود به طور مستمر این پیام‌ها را درباره فرهنگ حجاب و عفاف به مخاطبانشان القا می‌كنند:

1. دختران نوجوان و جوان ایرانی به دلیل استفاده از لباس‌های تیره، دچار افسردگی شده‌اند؛
2. حجاب، نماد سیاسی اسلام تندرو است؛
3. نظام اسلامی به بهانه حجاب در پی یكسان‌سازی یا كنترل اجتماعی است؛
4. طرحهای حكومت اسلامی برای گسترش حجاب در ایران، ناكارآمد بوده است؛
5. الزام به حجاب، دخالت در حریم خصوصی افراد است. [3]

به عبارت دیگر،‌این رسانه‌ها بحث حجاب را مسئله‌ای مهم تلقّی كرده، برنامه‌های خود را برای از بین بردن این فرهنگ و نماد دینی مسلمانان تنظیم كرده‌اند. آن‌ها ابتدا ذیل بحث حجاب پیام‌هایی با رویكرد دفاع از حقوق زنان مطرح می‌كنند كه حجاب موجب نقض حقوق بشر و به خصوص زنان و نماد تبعیض است و... و در ادامه نیز پیام‌هایی با رویكرد سیاسی ارسال می‌كنند، به این صورت كه:‌ حجاب، نماد مبارزة منفی با سكولاریسم و بنیادگرایی (منفی) و... است. [4]

 

منابع:
1. رسانه‌ها و بازنمایی،‌سید محمد مهدی‌زاده، دفتر مطالعات و توسعه رسانه‌ها، تهران، 1387 ش، ص 91.
2. آیین برنامه‌سازی درباره فرهنگ عفاف و حجاب، ابراهیم شفیعی سروستانی، مركز پژوهشهای اسلامی صدا و سیما، قم، 1390 ش، ص 141.
3. همان، ص 139.
4. برای مطالعه بیشتر، ر.ك: حجاب زن مسلمان و تقابل رسانه‌ای غرب با آن،‌ محمدمهدی قربانی، ماهنامه مبلغان، شماره 168.





برچسب ها: حجاب، عفاف، رسانه، رسانه های غربی، رسانه ها، رسانه‌ها، رسانه غرب، غرب رسانه، حجاب در رسانه های غربی، عفاف در رسانه های غربی، بازنمایی حجاب، حجاب زن مسلمان، تغییر معنایی حجاب، واژه حجاب،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 21 مرداد 1392 توسط محمد مهدی قربانی