صبح روز نوزدهم سال 40 هجری اتفاقی در شهر کوفه رخ داد که باعث فریاد ملک مقرب خدا شد که «تَهَدَّمَتْ وَ اللَّهِ أَرْكَانُ الْهُدَى وَ انْطَمَسَتْ وَ اللَّهِ نُجُومُ السَّمَاءِ وَ أَعْلَامُ التُّقَى وَ انْفَصَمَتْ وَ اللَّهِ الْعُرْوَةُ الْوُثْقَى قُتِلَ ابْنُ عَمِّ مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَى قُتِلَ الْوَصِیُّ الْمُجْتَبَى قُتِلَ عَلِیٌّ الْمُرْتَضَى قُتِلَ وَ اللَّهِ سَیِّدُ الْأَوْصِیَاءِ قَتَلَهُ أَشْقَى الْأَشْقِیَاء؛[1] به خدا سوگند ارکان هدایت درهم شکست و نشانه‌های تقوا خاموش و گسیخته شد عروة الوثقای الهی پسر عمو و وصی پیامبر به دست شقی‌ترین افراد کشته شد».

علی علیه‌السلام در حالی در محراب نماز، محاسن مباركش به خون سرش رنگین شد که همواره مظلوم و غریب بود. می‌دانید علی علیه‌السلام چرا در شب نوزده ماه رمضان که شب قدر است ضربت خورد؟ دشمنان علی می‌گفتند کشتن علی عبادت است و اگر این کشتن در شب قدر باشد ثوابش بیشتر است!

علیِ سال 40 هجری همان علی بود که پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وقتی او در سفر بود می‌فرمود:...


مطلب از سیّد

«اللَّهُمَّ لَاتُمِتْنِی حَتَّى تُرِیَنِی عَلِیّا؛[2] خدایا مرا نمیران تا علی را ببینم» و بار دیگر پیغمبر در ماه رمضان سال 40 هجری از دارالقرار خطاب به علی علیه‌السلام فرمود: «یَا عَلِیُّ هَلُمَّ إِلَیْنَا؛[3] علی جان پیش ما بیا ما مشتاق و منتظریم».

آری علی علیه‌السلام محبوب پیغمبر بود. اما با امیرالمؤمنین در صبح روز نوزدهم کاری کردند که امام فرمود: «فُزْتُ وَ رَبِّ الْكَعْبَة؛[4] به خدای کعبه رستگار شدم». در این هنگام «فلمّا احسّ الامام بالضّرب لم یتأوّه؛ وقتى ضربت شمشیر بر فرق مبارك امیرالمؤمنین فرود آمد، هیچ آه و ناله‏‌یى از آن حضرت سر نزد و صبر و احتسب؛ حضرت صبر كردند. و وقع على وجهه؛ امیرالمؤمنین با صورت روى زمین افتادند. قائلا بسم اللّه و باللّه و على ملّة رسول الله؛ درست مثل حضرت اباعبداللّه كه وقتى در گودال قتلگاه روى زمین افتادند، نقل شده است كه عرض كردند بسم اللّه و باللّه و فی سبیل الله و على ملّة رسول الله. مردم شتابان دنبال قاتل بودند تا او را دستگیر كنند. و لایدرون این یذهبون من شدّة الصّدمة و الدّهشة؛ از بس این حادثه دهشت‌آفرین بود، مردم را سراسیمه كرد. همین‌طور می‌دویدند تا بتوانند قاتل را پیدا كنند. ثم احاطوا بأمیرالمؤمنین علیه‌السّلام؛ بعد آمدند اطراف حضرت را گرفتند. و هو یشدّ رأسه بمئزره و الدّم یجرى على وجهه و لحیته؛ خون بر صورت و محاسن حضرت جارى بود. خود آن بزرگوار مشغول بستن زخم سرش بود. و قد خضبت بدمائه و هو یقول هذا ما وعد اللّه و رسوله و صدق الله و رسوله؛ حضرت زخم سرشان را می‌بستند و می‌فرمودند این همان چیزى است كه خدا و پیغمبر به من وعده كرده بودند. پیغمبر قبلا فرموده بود كه این حادثه پیش می‌آید. امام حسن علیه‌السّلام سر رسیدند، سر پدر را در دامن گرفتند، خونها را شستند و زخم را بستند. و هو یرمق السّماء بطرفه؛ حضرت‏ همانطور كه خوابیده بودند، با گوشه‌ى چشم آسمان را نگاه می‌كردند. و لسانه یسبّح الله و یوحّده؛ در آن حالت، زبانشان در حال تسبیح و حمد پروردگار بود. حضرت از هوش رفتند و امام حسن مشغول گریه شدند. و جعل یقبّل وجه ابیه و ما بین عینیه و موضع سجوده؛ امام حسن چشمش به چهره‌ى پدر بود. وقتى دید از هوش رفت، خم شد پیشانى و محل سجده‌هاى طولانى امیرالمؤمنین را بوسید؛ صورتش را بوسید؛ ما بین دو چشمش را بوسید. فسقط من دموعه قطرات على وجه امیرالمؤمنین علیه‌السّلام؛ از اشك چشم امام حسن چند قطره‌یى روى صورت امیرالمؤمنین ریخت. ففتح عینیه؛ حضرت چشمشان را باز كردند. فرآه باكیا؛ دیدند امام حسن دارد گریه می‌كند. فقال یا حسن ما هذا البكاء؛ فرمود حسن جان! چرا گریه می‌كنى؟ یا بنىّ لا روع على ابیك بعد الیوم؛ پسرم! بعد از این لحظه، پدر تو هرگز ناراحتى و ترسى ندارد. هذا جدّك؛ این جدت پیغمبر است. و خدیجه؛ این خدیجه است. و فاطمة؛ این فاطمه است. و الحور العین محدقون؛ همه اطراف من را گرفته‌اند. منتظرون قدوم ابیك؛ همه منتظرند كه من بروم زودتر به اینها ملحق شوم. فطب نفساً و قرّ عینا و اكفف عن البكاء؛ اشك نریز پسرم! صلّى الله علیك یا امیر المؤمنین، صلّى الله علیكم یا اهل بیت النبوة»[5].

«پروردگارا! قلب مقدس ولی‌عصر را از ما راضى و خشنود بفرما؛ ما را در این شبهاى قدر مشمول دعاى خیر آن بزرگوار قرار بده»[6].

 

منابع:

[1] بحار الأنوار (طبع بیروت)، ج‏42، ص 282

[2] بحار الأنوار (طبع بیروت)، ج‏38، ص 299 و كشف الغمة فی معرفة الأئمة، ج‏1، ص 103 و عمدة عیون صحاح الأخبار فی مناقب إمام الأبرار، ص 306

[3] الأصول الستة عشر (طبع دار الحدیث)، ص 179

[4] بحار الأنوار (طبع بیروت)، ج‏42، ص 239

[5] بیانات رهبر انقلاب در خطبه‏‌هاى نماز جمعه‏‌ى تهران‏ 29/ 07/ 1384

[6] همان





برچسب ها: رهروان ولایت، شب قدر، قدر، شهادت، ‌شهادت امیرالمومنین، امام علی، امام علی علیه السلام، شهادت امام علی، علی علیه السلام، علی، اركان الهدی، اركان، شب 21، شب بیست و یكم رمضان، شبهای قدر رمضان، شب احیاء، احیاء،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 8 مرداد 1392 توسط محمد مهدی قربانی